toerrijders [Archief] - Motovrienden Forum

Reaper996

25-05-2008, 08:37 PM

Motorrijden, een hobby of een passie.

Dit jaar (2004) zijn we in navolging van vorige jaren (reeds vanaf 1992) terug richting Scandinavie gereden om een tweetal treffens in Zweden te rijden. Eerst zijn we naar het Koppartreffen in Falun gereden om daarna door te trekken naar het Bushmanstreffen in Sundsvall. Daar deze treffens op de internationale kalender van de BMB stonden, wisten we van te voren al, dat we (Jochen Theite, Annie en ik) een goeie zaak konden doen. En beide treffens lagen maar een 500tal km van elkaar.

Vorige jaren vertrokken we altijd om middernacht, maar deze keer kozen we er voor om pas om 6.00 uur op donderdag 22 juli te vertrekken. Onze reisroute ging, om het drukke Ruhrgebied te ontwijken, via Antwerpen, Breda, Utrecht, Apeldoorn, Hengelo naar de Duitse grens bij Rheine. Daarna ging het verder via de A30 naar Osnabrück en de A1/E37 richting Bremen, Hamburg, Lübeck naar Puttgarden om daar de veerboot naar Denemarken te nemen (± 1 uur varen). Daar kun je direct een ticket kopen voor de overzet (heen en terug) zowel voor Puttgarden-Rodby als voor Helsingor-Helsingborg (Zweden). Dit kost bij Scandlines 76 €. Bij die eerste rit tot in Sakskobing, waar wij in een zimmer-frei hebben geslapen, hebben we ongeveer 850 km gereden. In overleg hadden we besloten om rond 15.00h/16.00h naar een overnachtingplaats te gaan zoeken.
De volgende dag stond er nog een 850 km te wachten …..

Om 08.00h werd het voorwiel in de richting E4/Kopenhagen gedraaid om 200 km verder de overzet te nemen naar Zweden. Eens van de boot kom je op de splitsing van de E6 en E4. De E6 loopt richting Noorwegen door naar de Noordkaap, iets wat we in 1999 gedaan hebben. Nu namen we de E4 richting Stockholm om via Jongkoping en Husqvarna (waar vroeger de beroemde crossmotoren werden gebouwd, waarmee Heikki Mikkola wereldkampioen werd) te rijden. In Ödeshog verlieten we de grote weg om binnendoor via Motala, Örebro, Borlange op vrijdagnamiddag om 17.00h in Falun op het treffen aan te komen. Toen hadden er al ± 1.700 km in twee dagen opzitten. Daar werden we als goeie bekenden ontvangen, want het was reeds de 5de maal, dat we dit treffen aandeden. Na onze tent opgezet te hebben (niemand geïnteresseerd in een luchtmatrassen “koopje”??) werd er gekeken om wat te gaan eten en drinken, dit aan zeer democratische prijzen. Hans, de voorzitter van de club, die ik als vriend mag beschouwen (contact via e-mail ) bezorgde ons een zeer aangenaam weekend. Van Hans en vele anderen kregen we een slaapplaats voor onze doorreis aangeboden.

De zaterdag vertelde Jochen over de rit, die hij in 2000 alleen naar Inari (Finland) had gemaakt en zonder veel woorden werden er snode plannen gemaakt om deze nog eens te herhalen…. Bij de prijsuitreiking werden Jochen, Annie en ik gehuldigd als verst komende deelnemers. We kregen hiervoor een glazen trofee, welke door de club (The Twin Club) gratis naar België werd verstuurd ….

De zondag werd de rit via weg nr. 45 met bestemming Inari aangevangen met de bedoeling die avond in Sorsélé aan te komen. Dit was buiten de waard gerekend daar de maximale snelheid op gewone wegen 80 km/h is en dat er zeer strenge politiecontroles zijn. Daarom zijn we om 16.00h en na ± 600 km in Vilhemina afgedraaid om voor die nacht een slaapplaats te zoeken. Daar er bij iedere benzinepomp, waar we ook steeds getankt hebben (een must daar de afstanden tussen de ene en andere pomp dikwijls meer dan 300 km is), een shop is, hadden we vlug iets te eten gevonden. Onze slaapplaats was een “stuga”, Zweeds voor een klein tuinhuisje, met plaats voor vier personen, tafel, stoelen en twee stapelbedden. Die avond werd de kaart terug opengelegd om het volgende doel vast te leggen en dit werd Kolari in Finland…

De volgende morgen ging het terug op de 45 richting het hoge noorden ….. De route ging vervolgens via Storuman, Sorsele, Arvidsjaur en via weg nr. 94 richting de Botnische Golf naar Lulea. Hier draaiden we terug de E4 op om via Kalix naar Haparanda, waar de stroom Muonionjoki de natuurlijke grens vormt met Finland. Met de stroom links van ons reden we verder en bij het dorp Juoksenki overschreden we de Poolcircel. Daar zijn we gestopt om de verplichte foto te nemen, al was het niet de eerste keer, dat we 66°33 breedtegraad passeerden. Het is en blijft toch altijd iets speciaals….. Het wordt er niet meer donker, maar ik denk, dat we niet alleen de poolgrens maar ook weergrens gepasseerd zijn, want het begon te regenen …. We reden verder naar Kolary, dat nog ongeveer 100 km verder was, maar 100 km in gietende regen is geen pretje. Menig carwash zou er jaloers op zijn.

Daar aangekomen vonden we onderdak bij zeer vriendelijke mensen. Zij zijn met Annie en Jochen naar een kleine supermarkt gereden, want het regende zo hard, dat we niet meer met de motor om boodschappen mochten…De FINNEN zijn zeer behulpzaam en vriendelijk, alleen ze spreken ginder boven alleen Fins. Zo werd alles in gebarentaal uitgelegd, maar dat is gelukkig universeel. Gitos (bedankt in het fins = Suomi). De volgende dag ging het via Kittilä, waar we moesten stoppen voor de politie en op 3.200 km van thuis aan een alcoholcontrole werden onderworpen en ongeveer 100 km onverhard (gravel- en aardeweg) naar INARY…. Dit was ons verste punt en daar moesten de traditionele stickers gekocht worden en postkaarten verzonden.

Van hier uit ging het terug naar het zuiden via Ivalo naar Sodankylä, waar we naar het 30 km verder gelegen Luosto zijn gereden. Jochen was daar al enkele keren geweest. De eerste keer met een georganiseerde reis van Horizon Motorreizen (een Hollands reisbureau gekend voor zijn motorreizen). Daar zijn we twee dagen gebleven. Het was er groots en we sliepen in een blokhut in de ware zin van het woord. De hut was uit dikke boomstammen opgetrokken en voorzien van alle luxe, die men kan dromen. Er was zelfs een eigen sauna, die we op aanraden van Jochen (ik wist niet, dat men er zo in kon zweten) hebben geprobeerd!! Alleen die koude douche, die erbij hoort, is minder, hé Annie!!!! Van daar zijn we op en neer naar Rovaniëmi gereden (de verblijfplaats van de Kerstman en zijn postkantoor). Hier kan men kaarten voor kerst en nieuwjaar in een daartoe speciale bus deponeren en die worden dan op de gepaste datum verzonden.

Op donderdag zijn we dan vertrokken met als doel Skellefteà en daar hebben weer in een stuga overnacht. Het volgende doel was nu Sundsvall om daar het Deltatreffen van de Bushmanriders te bezoeken. Het was ook de tweede maal, dat we aan dit treffen deelnamen. Zo ook hier waren er bekenden zoals Tommy en Eïla uit Umeä, Göran en Helena uit Hammerdal, Per en Mona uit Stockholm. Dit treffen is een vrij treffen met silly games, burnouts en veeeeel drank. Hier waren we ook de verst komende deelnemers …. Zo werden de 500 km tussen de twee treffens er 3.000 km. De zondag begonnen we onze weg in te korten, want we hadden nog 2.200 km voor de boeg. Dat ging via Hudiksvall, Söderhamn, Gävle naar Sandvikken. Hier zijn we binnendoor terug naar Örebro gereden om daarna via Motala naar Ödeshog. Hier zijn we terug de E4 op gereden om na nog twee overnachtingen, eentje in Värnemo (Zweden) en eentje in Bremen (Duitsland), de dinsdag terug thuis te zijn. Zo werd er in 13 dagen een 7.000 km afgelegd …
Dit was voor ons een geslaagde reis (op een defecte koplamp na). Goed vertrokken, een serieuze rit, veel gereden en goed thuis, wat wil men nog meer !!!!
Robert Top